TENTOONSTELLING GEOPEND!!!!!

Eindelijk is het zo ver: vanmiddag is de foto-tentoonstelling waar ik een maand of vier mee bezig ben geweest geopend. Met toestemming van de betreffende dame plaats ik een van de mooiste foto’s ervan op mijn blog.

Wat zijn het voor foto’s? Ik werk parttime als receptionist in een verzorgingshuis en liep al jaren met het idee rond. Dit jaar was er wat te vieren in het huis, want het bestaat 20 jaar, en dat leek me een mooie gelegenheid om het idee ten uitvoer te brengen. Ik heb foto’s gemaakt van de bewoners, zoals ze nu zijn dus, en heb die digitaal geplaatst in oude foto’s uit hun verleden. Maar het omgekeerde deed ik af en toe ook, n.l. afbeeldingen van vroeger plaatsen in een nieuwe foto.

De achterliggende gedachte is dat het wel zo kan zijn dat op een bepaald punt in iemands leven het wenselijk is om ergens te gaan wonen waar hulp bij de hand is, maar dat dat in de meeste gevallen daarvóór niet zo geweest is. De huidige bewoners kennen elkaar doorgaans vaak van dat laatstgenoemde stadium, maar het leek me leuk om ze elkaar iets van dat voorafgaande leven te laten zien zodat ze een breder beeld van elkaar krijgen. Soms wordt er alleen maar getoond hoe iemand er vroeger uitzag, waarbij het uiterlijk het verhaal vertelt. Soms wordt er ook iets van de historie van de bewoner in bredere zin getoond.

Wat ook meespeelt bij het “waarom” van deze tentoonstelling is de overtuiging dat dat “vroegere leven” gewoon een onderdeel is van dat éne leven dat iemand hier leeft. Het “nu” is niet gescheiden van het “vroeger” maar maakt er onderdeel van uit. De titel van de tentoonstelling zou dan ook kunnen zijn: Heden en Verleden, Altijd NU. Je bent tenslotte één persoon, of noem het één ziel, die in allerlei fasen van het bestaan ervaringen opdoet waar hij of zij op de een of andere manier van leert. Maar je blijft “dezelfde”.

De tentoonstelling is in de hal en het restaurant-gedeelte van het huis en is in principe voor iedereen toegankelijk, op alle dagen van 12.00 u. tot 17.00 u. ( niet als er af en toe op zondag een optreden of Bingo is). Je kunt daarbij een drankje en een hapje bestellen, dat wordt zelfs zeer op prijs gesteld.

Omdat het op mijn werk is heb ik een kleine drempel ingebouwd: het adres is vanaf dinsdag 28 oktober te vinden in de étalage van de boekhandel schuin-links tegenover het Pintohuis in de St. Antoniesbreestraat (als je er met je rug naar toe staat).

Wat de foto betreft: de vader van mevr. K past haar op de oude foto de door hem gemaakte spitzen. Hij was een wereldberoemd schoenmaker in zijn tijd, maakte schoenen voor Buziau, de Bouwmeester-revues, Cruys Voorbergh, sportschoenen voor Fanny Blankers-Koen, spitzen voor prinses Beatrix, werkte voor de opera, ballet en varieté en kreeg uit de hele wereld opdrachten. Zijn naam was Jos Mignon. Mevrouw K. verzamelt nog steeds ontwerpschoenen en schenkt die doorgaans aan het schoenenmuseum in Waalwijk.

Groeten
rené

Dit bericht is geplaatst in Amsterdam, photography, Uit het VK-blog geimporteerd met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *