KERSTVROUW

Ik doe dit zelden, maar in de trein van Amsterdam naar Haarlem kon ik de verleiding niet weerstaan. Op eerste kerstdag heb ik een medepassagier gefotografeerd zonder het te vragen. Hoewel ik ervan overtuigd was dat ze mij toestemming had gegeven als ik dat wél had gedaan.

Maar op de een of andere reden dorst ik het niet.

En dus nam ik haar stiekem, met de aloude truc. Ik begon met het fotograferen van mijn vriend die tegenover me zat. En de derde foto van hem was een foto van háár.

Ik weet niet of ze het in de gaten had, maar wat ze zeker gemerkt heeft is dat ik mijn ogen niet van haar af kon houden. Ze stapte ook in Haarlem uit en ik kwam haar nog twee keer tegen. Hoewel ze me niet aankeek ervoer ik een welwillende houding, alsof ze me vergaf dat ik haar beeltenis in het geniep had vastgelegd. Alsof ze begrip had voor het feit dat ik haar niet had durven vragen. En alsof ze wist waarom ik haar zo mooi vond.

Dit is weer zo’n foto met een noodzaak. En daarom plaats ik dus wederom een blog.

groetjes
rené

PS: al lijkt de foto misschien bewerkt, het tegendeel is het geval. Het licht was precies zo als op de foto, ik heb hem alleen een tikkeltje scherper gemaakt, dat is alles.


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in Uit het VK-blog geimporteerd. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *