GEBOORTEPLAATS VAN DE BUDDHA deel 2

Vlakbij de geboorteplek van Buddha stond een Nepalese Buddhistische tempel waar een “dienst” aan de gang was. Ik werd uitgenodigd om aan te schuiven, mijn reisgenote was er al. Een man of tien zat op een rij, ieder op een plat kussen, met elkaar verbonden middels een wollen oranje draad waarvan het uiteinde kennelijk steeds aan de volgende was doorgegeven. Ik kwam op het eind van de dienst en de draad werd net weer opgerold door de monnik die de dienst leidde. Hierna stond iedereen op en ging naar de monnik die een deel van de draad in drie windingen om ieders pols deed en vastknoopte op een punt van de pols dat hij daarvoor met zorg had uitgekozen. Ook ik kreeg zo’n oranje bandje om. Je werd geacht wat geld in de mand naast de monnik te deponeren en ik herinner me dat de monnik bij mij keek hoeveel het was.

De kleur van de wollen draad verdween al in een dag of twee, onder achterlating van oranje vlekken op de pols, maar de draad bleef wel goed zitten. Veertien dagen later heb ik hem er afgetrokken.

Over het algemeen ben ik niet zo dol op dit soort dingen, maar ik wilde eens onderzoeken of ik wat voelde. Nou niks dus. Hoewel….ik ben wel verder geïnteresseerd geraakt in het Buddhisme, maar of dat dáár nou van komt.

Wederom was ik verbaasd over de toegankelijkheid van het gebeuren. Ook dat er daarna gewoon in die tempel foto’s gemaakt werden, zelfs nog tijdens het omwinden van die draad, zoals je kunt zien. Ik ben geneigd het daardoor allemaal wat minder serieus te nemen. Buiten die tempel was het helemaal een beetje een kermis. Er werden souvenirs verkocht en er heerste dezelfde sfeer die je bij katholieke bedevaartplaatsen vaak ziet, het Lourdes-effect zal ik maar zeggen. Viel me toch wel enigszins tegen.

Dat nam niet weg dat ik bij het stalletje op de foto een Buddha-beeldje heb gekocht. Nog 300 roepies bij die mevrouw afgedongen ook, terwijl je Buddha-beeldjes helemaal niet zelf mag kopen maar moet krijgen, dat hoorde ik tenminste toen ik in Nederland terug was.

groetekus
rené

Hier mijn Buddhabeeldje gekocht dus.

Zoals alles in Nepal erg rommelig. Hier vlakbij hebben we thee gedronken, het “terras” was werkelijk te vies voor woorden, alleen de vliegen konden het erg waarderen.

Dit ziet er dus heel intens en authentiek uit. Maar 1 seconde later keek ze al weer rond of ze gefotografeerd werd. Ik heb ze ook op de foto terwijl ze samen met een andere toerist op de foto gezet wordt.

Als er maar even iets gebeurde was er van de hele meditatie-concentratie niks meer over. het was bijna alleen pose.

Deze kreeg ik afgelopen zaterdag van Nina, mijn reisgenote. Ze had een nieuw toestel en had dat nog niet helemaal onder de knie: er is scherp gesteld op een meneer die voor het Buddhabeeld poseerde i.p.v. op de monnik die mij het wollen draadje om mijn pols windt, maar je kunt het toch zien, vandaar dat ik hem plaats.


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in Uit het VK-blog geimporteerd. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *