TOUR DE FRATCE

Zo met het einde van de Tour de France in zicht besef ik dat ik er per jaar minder belangstelling voor heb. Misschien komt het doordat ik niks heb met banken en hooguit enige affiniteit met Nederlanders. En die spelen geen rol van betekenis in deze tour. Maar eigenlijk denk ik dat het komt door al die dopingverhalen. Het spul blijkt dus goed te werken, want heel wat winnaars van de tour blijken het gebruikt te hebben. Die moeten dus ook oorspronkelijk wel een stukje beter zijn geweest dan die andere gebruikers, want anders hadden díé wel gewonnen. Desalniettemin zijn er misschien ook nog een paar zeer goede renners geweest die niet gedrogeerd waren en de tour hadden gewonnen als ze wél hadden gebruikt. En dat besef steekt. Het was dus al die tijd niet eerlijk. En momenteel rijdt er een renner in het geel waarvan beweerd wordt dat hij middelen in een schoenendoos uit de V.S. wilde laten smokkelen. En dan denk ik tegenwoordig meteen: hij heeft het vast wel ergens anders vandaan gehaald en is er op tijd mee gestopt zodat hij nu niet gepakt kan worden maar er nog wel de vruchten van plukt. Het is niet voor niks dat hij tijdens trainingsritten niet voor de dopingcontroleurs traceerbaar was. Let op mijn woorden: van Rasmussen zullen we nooit meer topprestaties vernemen, want dit kan hij niet nog een keer flikken, hij staat daar nu teveel voor in de schijnwerpers.

Nee, voor mij is de belangstelling voor de wielrennerij in dezelfde mate gekrompen als de fiets die ik gisteren vanuit mijn raam fotografeerde.

Groetekus
rené


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in Uit het VK-blog geimporteerd. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *