LIVE EARTH

 

Vandaag kijkt er een engel om de hoek en werpt haar schaduw op de aarde. Er wordt weer een stap gezet vandaag in de vergroting van de bewustwording. Maar de bewustwording van WAT? Alleen maar dat de aarde het niet meer trekt als we zo doorgaan? En dat we met een paar goede maatregelen het ergste kunnen voorkomen?

Of zit er misschien iets meer achter? Heeft het te maken met een manier van in het leven staan? Wie zal het zeggen. Die engel in ieder geval niet, want die ligt hier in mijn woning in een oude stenen schoorsteen en ik heb haar in al die jaren nog nooit iets horen zeggen, maar ja, zij is ook van plastic.

Op mijn allerlaatste vorige VK-blog (Foto elke dag uit mijn raam) heb ik een liedje gezet waarvan ik nu de tekst wil herhalen, iets wat ik zelden of nooit doe, maar hij is zo toepasselijk dat ik een uitzondering maak. En veel later is de titel een link geworden naar het youtube-je dat ik er van maakte:

ÉÉN MINUUT VOOR TWAALF

ze deed wat ze kon doen,
ze gaf wat ze kon geven

ze schermde ons af,
ze wees ons op gevaar

ze hielp ons op weg,
ze leerde ons te leven

haar lessen waren streng,
maar nooit te zwaar


ze troostte ons,
was de balsem op onze wonden

ze gaf ons schoonheid,
rust en evenwicht

ze voedde onze hongerige monden
met liefde, onbaatzuchtig, onverplicht

ze liet ons werken met haar onbegrensde krachten

ze gaf ons inzicht, scherpte ons intellect
ze gaf ons toegang tot de allerhoogste machten
en wilde niks terug, alleen respect

Refr.:

moeder aarde huilt om haar kinderen
“Stop!” roept zij, “stort mij niet in ’t verderf
als jullie doorgaan, dan kan ik niet verhinderen
dat ik terug moet slaan, voordat ik sterf

beroofd van al haar kostbaarheden

als een hoer misbruikt, verkracht

ooit als een godin aanbeden
wordt zij nu vernederd, veracht

haar mooiste gewaden stukgescheurd
verraden, haar ziel door het slijk gesleurd
besmeurd al wat zuiver was en schoon
beroofd van haar scepter en haar kroon

haar werd geofferd, haar werd eer betuigd

nu wordt het gouden kalf slechts toegejuicht
uitgezogen, uitgemergeld, leeggeschraapt

kaalgeslagen, volgedumpt, verstikt

Refr.:

moeder aarde waarschuwt voor de laatste maal
het is 1 minuut voor 12, hore wie hoort
stop nu het spilziek bacchanaal
zo niet dan klinkt mijn laatste woord

zij zoekt voor al de krachten die haar slopen

een tegenwicht, opnieuw balans
toch blijft zij nog op redding door ons hopen
ze geeft ons nog een allerlaatste kans

reeds beven, kraken, knarsen continenten
raakt verstoord haar magnetisme, haar kompas
steeds feller gaan tekeer de elementen
het duizelt haar, zij wankelt om haar as

een uitbarsting van kosmische dimensies
zoals door Nostradamus reeds voorspeld
louterend, maar zwaar de consequenties
met een klap wordt het evenwicht hersteld

En als u hem ook nog door mij gezongen wil horen :

groet
rené


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in Uit het VK-blog geimporteerd met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *