Foto elke dag UMR 371 toegift7: De Poort


Het is hier niet alleen een fotogenieke buurt, maar hij is ook penseelgeniek. Regelmatig zie ik op de plaats waar deze schilder zit iemens ( een verschrijving, maar ik vond hem eigenlijk wel leuk) tekenen of penselen. En steevast denk ik dan, maak er toch een foto van, dan ben je veel sneller klaar. Soms heb ik van die cultuurbarbaarse invallen, die komen ongevraagd en vaak ongewenst. Hoewel ze wel een gezond relativisme verraden, dat past ook wel bij mij, dus helemaal uit de lucht valt zo’n gedachte niet.
U vraagt u natuurlijk af wat hij aan het schilderen is: dat ga ik u laten zien. Het is onmogelijk om het te fotograferen van hieruit, die techniek zal nog wel even op zich laten wachten. Ongetwijfeld zullen er over een tijdje fototoestellen zijn die in een bochtje kunnen fotograferen, maar nu moest ik ervoor naar beneden, wat ik dan ook gedaan heb. Twintig foto’s gemaakt, want mijn fototoestel weigert in 15 van de 20 gevallen ordentelijk het licht in te stellen zodat ik overbelichte paarse foto’s krijg.
Hij schildert een prachtig oud poortje. Dat heeft er oorspronkelijk niet gestaan: het was daar een aaneengesloten huizenrij, met van die ansichtkaarthuisjes zoals je op de laatste foto rechts nog net ziet. Ik heb van dat stukje ooit foto’s gezien, want mijn achterbuurvrouw heeft daar gewoond. De huizenrij tot de hoek is indertijd afgebroken voor de metro, en het poortje is afkomstig van het Zuiderkerkhof.
Normaliter zou ik even met de schilder zijn gaan praten, maar daar had ik nou geen zin in. Ik ben verder gaan wandelen en raakte op de volgende brug met een man in gesprek over camera’s: en nu weet ik wat ik ga kopen: een Nikon D80, alleen over de lenzen ben ik nog niet zeker: hij had een Sigma lens van 28-300 en beweerde dat die even goed was als een vergelijkbare Nikon-lens, maar dan goedkoper. Als iemens dit leest en er verstand van heeft: ik kan een advies goed gebruiken.
Nog drie toegiften en het is gepiept.
groetekus
Viktorrené

Wat krijgen we nu, zomaar dat kunstwerk alleen laten, zonder toezicht, hartje Amsterdam? Daar moet een goede reden voor zijn!

Juist ja, hoge nood dus!!

Ook de pappas kijkt goedkeurend toe.

Vanaf drie meter.
En hier gaat het dus om:


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in Uit mijn raam -VKBlog. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *