Foto elke dag UMR 307: positief denken


Je kunt er somber van worden, of blijven, je kunt er ook een positieve draai aan geven. Dat laatste is te prefereren want je kunt er toch niets aan veranderen. Dat geldt voor gedane zaken, maar ook voor het donkere, sombere, kletsnatte herfstweer dat we vandaag beleven. Ik probeer het laatste.
Dus de dikke regendroppels lijken wel pareltjes die uit de lucht vallen. Ze stellen je in staat je mooiste paraplu tevoorschijn te toveren en daarmee een statement over je zelf af te leggen, net als met je kledingkeuze. Zoals de dame op de eerste foto: zo’n plu koop je niet voor niets, dat is niet alleen om je tegen de regen te beschermen, daar zit een gedachte achter, een DaVinci code zal ik maar zeggen. De kleurencombinatie met haar broek en schoenen alleen al, majestueus.
De man op de tweede foto heeft die vertaalslag naar het positieve al lang geleden opgegeven. Hij kon de ellende niet meer aan en is aan de drank gegaan. Begrijpelijk, maar je schiet er niets mee op, alleen een tijdelijke verdoving en een verkorting van de levensduur. En daarmee een verkorting van de ellende misschien, maar zo zal hij er wel niet over denken.
De twee stelletjes van foto drie maken er een plezierige sociale gebeurtenis van. Een beetje in dezelfde categorie valt foto zeven. Hier geeft de paraplu de mogelijkheid tot de materiële uitingsvorm van de sterke band tussen deze twee vrouwen. Ik heb de handen een beetje uitgelicht om dat te benadrukken.
De man op foto vier trotseert zonder paraplu de hoosbui, zonder zich zelfs maar te haasten. Hij trekt er zich niet helemáál niks van aan want hij loopt ietsjes gebogen, met de schouders een weinig opgetrokken. De man op foto vijf vertoont een reactie die wat meer herkenbaar is: hij rent, bij gebrek aan paraplu, naar een droog plekje, te weten zijn verkeerd geparkeerde auto.
De vrouw op foto vijf gaat voor de kleurencombinatie en de proportionele strakke vlakken: laarzen (schoenen zouden te klein zijn), schoudertas (niet te groot , niet te klein), kort bijpassend rokje en een gele paraplu die mooi met het blauw van het jasje en het zwart van de rest combineert.
Dan hebben we nog foto acht negen en tien: deze mensen geven er geen positieve draai aan maar laten zich ook niet kisten. Ze moeten door de regen en daarmee uit
UIT.
groetekus
viktorrené

Dit bericht is geplaatst in Uit mijn raam -VKBlog. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *