HET “NORMALE” LEVEN

 

t1Middels de foto’s heb ik München nog even vastgehouden en verwerkt, maar dat is nu gedaan: het “normale” leven kan weer geleefd worden. Maar het maakt natuurlijk helemaal niks uit voor de manier waarop je het leven ervaart waar je bent en wat je doet. Dat is n.l. steeds hetzelfde bij mij: het groeiende besef dat alles illusie is in de zin van een tijdelijke uiting van het eeuwige en dus identificatie met je bezigheden of je tijdelijke “voedsellichaam” compleet waanzin is.  Het leven ontrolt zich zoals het zich moet ontrollen, en daar kan je het best met je tengels van af blijven. En elke ervaring die ik hier heb wijst me daar weer op, is een hulpmiddel om dat te beseffen. Het helpt daarbij wel als je met dit soort dingen bezig bent, al kun je de doorbraak niet forceren.

Ik ben op facebook geabonneerd op berichten van Adyashanti, dat is dan altijd het eerste bericht dat op mijn facebook verschijnt als ik dat open. En twee minuten geleden was dat weer zo met als eenregelige tekst:

“Whatever the image of yourself, it’s a mask and it’s hiding emptiness.”

~ Adyashanti

Gisteren lekker de hele dag in de tuin geweest. Ik hoef er bijna niks te doen omdat ik al zoveel gedaan heb. Alleen maar wat takken weggehaald die tussen mij-op-een-bank en de zon hingen.

Voor het eerst sinds tijden mijn macro-lens weer eens meegenomen: dat scheelt toch wel moet ik zeggen. De foto’s tot de mees heb ik er allemaal mee gemaakt gisteren, vanaf de mees met een andere lens éérgisteren.

groetjes

rené

Akelei:

t2

Deutzia:

t3

Clematis:

t4

 

t6

 

t7

 

t8

Bij aan de bloem van een Mierikswortel:

t10

Gebroken hartjes:

t12

Dubbel gebroken hartje, eergisteren gefotografeerd:

t19

Een jonkie, bleef op een meter van mij vandaan zitten:

t13

Waar deze nou vandaan komt…ik heb uit de wilde natuur zaadjes verzameld vorig jaar en die in de lente gezaaid, waarschijnlijk zat dit daarbij:

t14b

Weigelia:

t15

Al voordat ik naar München ging waren ze al tijden bezig wormpjes etc. naar het nestkastje te brengen, dus toen ik terug was was ik er van overtuigd dat de kleintjes uitgevlogen waren. Ik doe het nestkastje open en blijkt er één jonkie in te zitten, met zijn rug naar me toe. Hij was helemaal verfomfaaid en ik dacht dat hij achtergelaten was door zijn ouders als hopeloos project, want zo werkt dat in de natuur. Dus razendsnel het kastje weer dicht gedaan. Maar een tijdje later zag ik de volwassen mezen weer met wormpjes in de weer, dus dat verfrommelde hoort misschien bij nog niet uitgevlogen jonkies. Wel vreemd dat ze maar één jong hebben:

t18

Japanse Es. Doet het elk jaar in het begin redelijk waarna op een gegeven ogenblik de bladeren verschrompelen, gaat al een jaar of tien zo:

t16

Een uitgekomen bloem van de Deutzia: is elk jaar een lekkernij voor de slakken, die eten alleen de bloemen maar dan ook echt allemaal helemaal op:

t20

 

t21

 

t22

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

MÜNCHEN VARIOUS VOICES: 2018 EN 1997

 

vv27Zo, de laatste post over Various Voices. Je zou vanwege de veelheid aan andersoortige foto’s bijna denken dat we nauwelijks tijd hadden om te zingen, maar niets is minder waar: vier optredens en dan nog hier en daar een liedje.

De foto’s zijn deels van mezelf deels van facebook geplukt.

Ons hoofd-optreden was in de grote zaal van de Gasteig (foto zie beneden de tekst, het hotel was daar  50 meter vandaan, dat was wel luxe): daar stonden we een half uur. Maar we zongen ook een  medley op een van de twee gala’s in die zaal: n.l. op het middag-gala, terwijl we ‘s-avonds in dezelfde zaal naar het tweede gala keken. In beide gevallen trad Conchita Wurst op. Vóór ons eigen optreden stonden we in een gangetje te wachten en bleek Conchita eerder dan wij op te moeten en dus door ons koor heen naar het podium te moeten, was wel apart. Hij zag er niet uit als vrouw, alleen een beetje wapperende mouwen. Zingen kan hij echt goed, maar bij het tweede nummer denk je al: wéér een songfestivalnummer met hoge lange uithalen. Dat is jammer want met een ander repertoire zou hij een soort Michael Jackson kunnen zijn, de stem heeft hij er voor.

Verder trad ook Andreas Scholl op, de wereldberoemde countertenor met o.a. een lied van Purcell als ik het goed heb. Dat was echt prachtig!!

Voor mij was dit de tweede keer Various Voices in München: 21 jaar geleden was ik er met  de 5 STEPS TO HEAVEN. Ik kan me er nauwelijks iets méér van herinneren dan wat ik op de foto’s zie. Weet wel dat we enorme ruzie hadden en daarom niet goed zongen. Waarschijnlijk heb ik alles weggedrukt. Pas vlak voordat we naar München gingen deze keer durfde ik het nummer dat op de driedubbel-cd staat van VV 1997 te draaien. Klonk leuker dan ik dacht, hoewel ik wel hoor dat het stukken beter had gekund. Onderaan deze post kun je het horen.

groetjes

rené

De GASTEIG dus waar we optraden en waar de feesten waren:

vv1

Foto gemaakt door iemand van een ander Nederlands koor: het Herenakkoord. Op het plein voor de Gasteig:

vv2

Still uit een film van ons hoofd-optreden geloof ik, gemaakt door Joris Nees:

vv3 Hier een deel van het nummer Never Nooit Meer:

Conchita Wurst en Manoeuvre, foto gemaakt door Allard Schrijver:

vv4

Hier zaten we ‘s-avonds bij het Gala, foto is geloof ik van mezelf met mijn GSM genomen:

vv5

Hier zouden we later gaan optreden: Max Joseph Platz. Een aankondigende dame was haar tekst aan het oefenen:

vv6

En hier staan we er dus:

vv7

Vlak voor het optreden heb ik nog een foto met mijn mobieltje gemaakt van het uitzicht vanaf het podium. Dat is altijd wel gek: vooraf ben ik ontzettend zenuwachtig en druk, en op het podium is dat allemaal verdwenen en sta ik lekker te zingen, heb daar echt genoten, mooi contact ook:

vv8

Een koorlid was ernstig door zijn rug gegaan, zodanig dat hij naar het ziekenhuis moest en deels in rolstoel moest zitten. De 3 foto’s die hierna volgen net na ons optreden gemaakt:

vv9

Ben altijd dol op spiegelingen:

vv10

De Benjamin van Manoeuvre in het midden:

vv11

Na ons eigen optreden nog twee koren gezien op de Odeons-Platz, iets verderop:

vv11B

Een Japans koor uit Duitsland:

vv12

Waarschijnlijk zong haar oma mee:

vv13

 

vv14

 

vv15

En na het Japanse koor werden de microfoons geherschikt, of is het hergeschikt?,  voor het optreden van een Australisch koor:

vv16

 

vv17

En een flink deel van het gemengde koor uit Australië had er het geld en de lange reisduur voor over gehad om op het festival te komen zingen:

vv18

Een van de twee dirigenten:

vv19

 

vv20

 

vv21

 

vv22

In 1997 heb ik met de close-harmony-groep 5 STEPS TO HEAVEN ook meegedaan aan Various Voices in München. Ons optreden was in de Carl Orff zaal van de Gasteig:

vv5st

Grappig was dat ik nog een foto vond van onze bas en lage bariton die indertijd met het bord met onze naam er op uit dezelfde deur kwamen als Arie van Manoeuvre die óns bord van Manoeuvre nu droeg:

vv26

We hadden een hele outfit op het toneel: ik had pijen gemaakt waar we mee opkwamen als monniken met kappen over het hoofd om die na een lied uit te gooien waarbij deze outfit te voorschijn kwam. Ik had bloemenslingers van plastic bloemen gemaakt (die heb ik nog steeds) en voor plastic fruit gezorgd voor op de hoofden van bas en bariton. En natuurlijk mijn zingende zaag meegenomen. Onze lage bariton had speciaal voor de gelegenheid mijn ukelele leren bespelen:

vv23

Hieronder op het driehoekje op de lijn klikken om het liedje dat op de driedubbel-cd van Various Voices 1997 terecht is gekomen te horen:

 

vv24

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

MÜNCHEN: IMPRESSIE VAN HET CENTRUM

 

stad1Ik vond München een schitterende stad, zelfs een beetje Parijzig. Maar net als bijna alle Duitse steden ook een beetje clean zodat de sfeer van Parijs voor mij niet gehaald werd.

En wat ik niet wist: ongelooflijk toeristisch. Als je nagaat dat er meer dan 3000 homo’s van buiten de stad rondliepen en je er daarvan maar af en toe een groepje zag omdat ze in het niet verdwenen bij de andere toeristen snap je dat. Ik moest een beetje aan Praag denken: daar ben ik 1,5 dag geweest maar het toerisme kwam me daar al snel de neus uit omdat het de stad overheerste. Hier had ik bijna hetzelfde gevoel. Beetje zoals op de wallen hier in Amsterdam.

Hoewel ik me heb geconcentreerd met de foto’s op de mensen heb ik toch ook de gebouwen die ik mooi of imposant of anderszins interessant vond gefotografeerd, daar is deze post op gebaseerd.

Nog een blogje over het koorgebeuren in München is het plan en dan heb ik het wel weer gehad.

groetjes

rené

stad2

 

stad3

 

stad4

 

stad5

 

stad6

 

stad7

 

stad8

 

stad9

 

stad10

 

stad11

 

stad12

 

stad13

 

stad14

 

stad15

Gedenk-monument voor de slachtoffers van de  nazi’s:

stad16

 

stad17

De mevrouw rechts  die het Michael Jackson monument aan het bijhouden was vroeg ik of de toondichter, waarvan de sokkel dus gebruikt als Jacksons monument, nog iets met Michael Jackson zelf te maken had maar dat bleek niet het geval. Dat juist hier dit monumentje was gemaakt, illegaal neem ik aan maar gedoogd, komt omdat MJ hier schuin tegenover altijd zijn hotel had als hij in München optrad:

stad18

 

stad19

 

stad20

 

stad21

 

stad22

Hier komt een enorme fontein:

stad23

 

stad24

 

stad25

 

stad26

 

stad27

Vanaf het langgerekte park panorama van het centrum: rechtsboven de Englischer Garten waar je bloot kan liggen:

stad28

 

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen

MÜNCHEN: MENSEN

 

mm1Ik ben nooit zo van de poseer-foto’s. Het liefst neem ik mensen die zich er totaal niet van  bewust zijn dat ze gefotografeerd worden. Dan zijn ze het meest zichzelf en dat is wat ik het interessants vind om te laten zien. Nou kan je daar best wat op afdingen, want als je een goede portret-fotograaf bent kan je ook heel precies het karakter van iemand laten zien, ook al poseert die. Maar dat is dus niet de weg die ik daarin kies.

Ik vind het heerlijk om een stad door te lopen en de variëteit van het stadsleven te zien en vast te leggen, me telkens verbazend over de enorme verscheidenheid van uitingen en karakters. Nu ook weer in München, het was echt genieten, al was niet alles leuk wat ik zag: bedelaars en zwervers b.v. zijn niet “leuk” maar zijn toch onderdeel van de stad en horen er bij, kennelijk. München is een rijke stad, en ik heb zo’n idee dat je in deze tijd óf echt helemaal mee kan doen met wat er in de maatschappij gebeurt en het helemaal moet maken in de rat-race, óf dat je er helemaal buiten valt en de eindjes amper aan elkaar kunt knopen of erger. Dus dat de verschillen tussen rijk en arm alleen maar toenemen.

Nog even wat dat poseren betreft: als je mensen vráágt of je ze mag fotograferen heb je wel contact met die personen natuurlijk. Ik vraag dat dus zelden, maar deze keer gebeurde het toch twee keer waarvan één keer niet met een vooropgezet plan: op de Mariënplatz zag ik een groepje Japanse dames die ik van een afstandje aan het fotograferen was. Dat zagen ze en dat vonden ze zo leuk dat ze voor mij op een rijtje gingen staan. En toen wilden ze mij dus fotograferen tussen hen in. En iedereen wilde dat met haar eigen mobieltje. En toen ze dat alle tien gedaan hadden maakte ik duidelijk dat ik ook een foto wilde met mijn camera genomen waarop ik tussen hen in zat. Het kostte enige tijd voordat ik mijn camera aan een dame had uitgelegd omdat mijn Japans net zo goed was als hun Engels, maar uiteindelijk lukte het.

De tweede poseer-foto is van een man en zijn kind, vanwege de schaduwen vroeg ik dat. Ik kreeg zijn kaartje en ga de foto nog sturen. Hij bleek holistisch therapeut zag ik pas thuis.

Groetjes

rené

 

mm2b

 

mm3b

 

mm4b

 

mmens

 

mm31

 

mm6

 

mm30

 

mm9

 

mm11

Dit is de holistische therapeut in een sabbatical die ik daar tegenkwam en vroeg te poseren dus. Hij heeft ondertussen de foto ontvangen:

mm12

 

mm13

 

mm26

Speelde goed. Heet Ralph Kiefer:

mm15

 

mm16

Demonstrantes voor gerechtigheid voor de Palestijnen:

mm17

Een keurige meneer die dit kennelijk nodig heeft. Zo’n grijper is wel hygiënisch, nooit gezien, vond het wel inventief, al wordt je hier natuurlijk niet vrolijk van:

mm18

 

mm19

 

mmens2

 

mm20

 

mm21

Toegang tot het langgerekte park beginnend met de Englischer Garten waar je in je blootje kan liggen, wat ik ook even gedaan heb, terwijl het heel openbaar is: de geklede badgasten gewoon een eindje verder op het gras:

mm22

 

mm23

 

mm23b

 

mm24

 

mm25b

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Een reactie plaatsen

NATUUR LANGS DE ISAR IN MÜNCHEN

 

nat1

Omdat ik mijn echt telelens niet bij me had was ik er de eerste keer niet alert op, maar bij de tweede wandeling langs de Isar kon ik er niet omheen: ik MOEST natuur fotograferen, met name de vogeltjes.

Dat ging minder goed met de lens die ik er op had zitten, maar met enige kunstgrepen is het toch nog wel wat aardigs geworden, hoewel het niet haalt bij de kwaliteit die je met een echte tele kan bereiken.

Bovendien: zo erg veel tijd had ik nou ook weer niet: we hadden vier optredens op podia, en ook op het festivalterrein nog wat gezongen als flashmob, maar dat was meestal kort voor een optreden.

Als ik zo terug kijk op die 5 dagen, met name als ik naar mijn foto’s kijk, is er wel heel wat gebeurd, het was erg gevariëerd. En de foto’s van de stad moeten nog komen!

De eerste vogel is trouwens een kramsvogel.

Groetjes

rené

nat2

 

nat3

 

nat4

Mandarijneend. Ik zat op de terugweg toevallig naast een koorlid die vogelaar bleek en die mandarijneenden maar niks vond omdat ze niet endemisch zijn, n.l. uit Azië afkomstig. Maar net als de halsbandparkieten vind ik ze er gewoon bij horen want ze zijn er nu eenmaal. Net als dat ik in principe niet weiger patat te eten omdat de aardappel niet endemisch is, n.l. uit Zuid-Amerika afkomstig:

nat5

Zingende vink:

nat6b

Ik hoorde een raar geluid en heb erg mijn best moeten doen om de vogel die dat geluid maakte te zien. Bleek het een specht te zijn!! Hoe vaak heb ik die niet gefotografeerd, en nooit geweten wat voor geluid hij maakte, wel natuurlijk het timmeren op de basten van bomen, maar zijn keelgeluid nooit bewust gehoord:

nat7

 

nat8

 

nat9

Kindermenuutje:

nat10

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , | Één reactie

VUURWERK OP DE STARNBERGERSEE

 

st1Vanuit München met het koor naar de Starnbergersee gebust om te eten, op te treden en een vuurwerk te aanschouwen. De aankomst was vrij chaotisch want het was ongelooflijk druk en onduidelijk wáár we zouden eten, en of we sowieso wel een eettent hadden afgesproken. Ik weet niet meer of ik nou de groep bewust kwijt raakte, gewoon geen zin meer van hot naar haar te lopen, of per ongeluk. Maar het liep zoals gebruikelijk precies zoals het moest lopen: ik kwam een koorlid tegen van mijn stemgroep en we hebben heerlijk aan het water gegeten en leuk met elkaar gepraat. Ik ben iemand van de één op één contacten, zo leer je iemand veel beter kennen dan in een groep vind ik, en kan je beter van gedachten wisselen, althans zo werkt het bij mij.

Het optreden daarna, nog net mijn glas wijn op kunnen drinken, was zeer informeel en erg leuk. Als ik daar nog foto’s van vind op facebook of op de website van Manoeuvre zal ik die er hier bij zetten. De optredens van de andere koren heb ik vanaf het balkon gezien, en van daaruit ook gefotografeerd, net als het publiek overigens en met name ons eigen koor.

Ik vond het wel jammer dat we niet met de boot over de Starnbergersee mee voeren, maar je kan niet alles hebben in het leven.

De eerste foto is van de vuurwerkboot, genomen toen we aan kwamen. Het regende toen het zou beginnen om een uur of tien en ik was bang dat het niet door zou gaan, maar het werd gelukkig niet afgelast. Dat scheelde weer een paar mooie foto’s.

Groetjes

rené

st2

 

st3

 

st4

In de verte de eeuwige sneeuw, die tegenwoordig niet meer zo eeuwig is:

st5b

Ik dacht dat dit het Ukraïense koor was dat ik had zien optreden. En omdat we in de bus daarvoor geld hadden ingezameld ben ik daar even naar toe geweest om te vragen of dat inderdaad zo was, dan kon ik degene waarschuwen die het geld had: het bleek een ander koor, maar wel uit de Ukraïne. Dus toen heb ik het verder maar gelaten omdat ik niet wist of het ook voor hen bedoeld was:

st6

Het is net als met Retsina: in Griekeland is het heerlijk, als je het in Nederland drinkt is het bocht. Die lederhosen vind ik in ons land spuuglelijk, en daar in Beieren lollig:

st7

Ik hoef zelf niet zo nodig op de foto en had eerst iemand anders gevraagd of die dat wilde: maar die had een andere belevingswereld, zei hij. Dus toen maar mezelf met mijn eigen camera laten nemen:

st8

Ik vroeg uit welk land hij afkomstig was, en dat begon hij me serieus te vertellen, waarop ik schaterde dat ik al zo’n vaag idee had gehad waar hij vandaan kwam:

st9

Hier traden wij eerder op, dit zijn volgens mij de Schrillmänner, een Duits koor:

st10

 

st11b

Samen applaudiseren:

st12

Dit had ik graag ook willen horen/zien/weten:

st13

Alle mededelingen over volgende optredens, tijdstip van de bus etc. gingen met de app. Ik kon alleen appen met de wifi, dat was erg onhandig. Het was dit lange weekend wel een lesje in moderne communicatie-technieken. Ik ga toch ook maar over op altijd-kunnen-internetten op de GSM, hopend dat ik niet ook zo’n junk wordt als het gros van de mensheid:

st14

Zangzaad, inderdaad: ook een Nederlands koor:

st15b

Koorleden van Manoeuvre gefotografeerd door de dirigent:

st16

Anno uit mijn stemgroep:

st17

En toen dus het vuurwerk:

st18

 

st19

 

st20

 

st21

 

st22

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

MÜNCHEN: LANGS DE ISAR

 

mu23De eerste foto is van het zwembad, echt prachtig. We zaten er vlakbij, en een paar koorleden zijn daar gaan zwemmen. Maar ook in München is het oppassen geblazen op je spullen: een van de zangers is daar beroofd van zijn portefeuille!

Ik zat na een buiten-optreden met mijn rug naar mijn camera gekeerd die op tafel lag. Iemand kwam naar me te om me te waarschuwen dat ik die in de gaten moest houden: hij had al twee keer iemand langs zien komen waarvan hij het gevoel had dat hij er een oogje op had.

Deze post is alleen van mijn wandelingen langs de Isar.  De foto’s van de vele vogeltjes die ik daar zag komen nog:

Op zaterdag was het echt zomerweer, en dan kun je er heerlijk aan en in de rivier zijn. Eigenlijk bijna middenin de stad. Het leek me sowieso een heerlijke stad om in te wonen. Alleen vond ik de mensen wat…..ja moeilijk onder woorden te brengen. Eigenlijk vond ik tot nu toe het beste woord daarvoor: gedempt.

Groetjes

rené

We waren er op hemelvaartsdag en in het langgerekte park parallel aan de rivier werd een dienst gehouden:

mu2

 

mu3

Leuke man, nog een tijdje mee staan te kletsen:

mu4

 

mu5

 

mu6

Een tunneltje waar ik niet uit-gefotografeerd raakte:

mu7

 

mu8

 

mu9

Geen schuw konijn:

mu11

Deze lederhosen-jongen vond het prima dat ik hem fotografeerde:

mu10

De engel in de tunnel weergegeven:

mu13

En even verderop in het echt:

mu14

Hier stond de engel op een enorm lange zuil boven:

mu16

Ook op hetzelfde gebouwtje van de engel, het leek wel een dementor uit de verhalen van Harry Potter:

mu17

 

eng1

 

mu15

 

eng2

Trap naar de engel:

mu18b

In de Isar gevallen kennelijk:

mu20

De banken zijn van de Biergarten aan de Isar waar we met het koor een keer hebben gegeten:

mu21

 

mu22

Klok met de tekens van de dierenriem: bij het Deutsches Museum dat op een museumeiland in de Isar staat:

mu25

Deutsches Museum aan de Isar:

mu24

Idem van een afstandje:

mus

Beroemde zonnewijzer, ook aan de wand van het Deutsches Museum:

mu26

Strandje aan de rivier:

mu27

 

mu28

 

mu32

 

mu33

 

mu34

Strandje, eigenlijk bijna middenin de stad:

mu29

 

mu30

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

MET MANOEUVRE NAAR MÜNCHEN: TAKE OFF

 

m1Vijf dagen met mijn koor naar München geweest, woensdag-ochtend vroeg vertrokken en zondagmiddag weer terug. Gevlogen met Lufthansa, na een uurtje ben je er. Maar ja, dat is dan alleen het vliegen want samen met de bagage-afgifte, intensieve lichaamscontrole en de ruime marge vóór het boarden ben je toch wel een halve dag onderweg. Met dat laatste was ik heel blij, want ik vlieg niet zo vaak dus op Schiphol begon het picturale feestje al dat het zou worden: ik heb iets van 1100 foto’s gemaakt, na een snelle weggooi-actie bleek ik er gisterenavond nog ruim 900 op mijn computer te moeten zetten.

Dus voorlopig heb ik wat te doen, ik hoop niet dat het elke dag strandweer wordt, en daar ziet het niet naar uit, zodat ik lekker de foto’s kan bekijken en verwerken.

Het was een zeer intensieve ervaring moet ik zeggen. Zowel de optredens als het groepsgebeuren als het ervaren van de stad. Ik ben geen groepsmens, dit was de eerste keer sinds ik weet niet hoe lang dat ik iets met een groep doe, dus dat was een interessant sociaal experiment. Ik zit nog maar een half jaartje bij het koor waarvan de meesten elkaar al jaren en jaren kennen. Met sommige individuele leden heb ik goed contact, maar bij het het groepsgebeuren, of beter gezegd het groepjes-gebeuren, voel ik me af en toe een outsider. Maar omdat ik nogal geen blad voor de mond neem heb ik het daar met de individuele leden waar ik mee sprak over gehad en bleek tot mijn verrassing dat iedereen dezelfde ervaring had. Sommigen voelden zich er pas na een jaar echt bij horen en eentje zelfs pas na drie jaar. Dat stelde me erg gerust.

Mijn onhandigheid in dat groepsgebeuren was er wel de oorzaak van dat ik in de vele vrije uren kon doen wat ik het allerliefste doe: in mijn eentje door een stad dwalen, en kijken en kijken en kijken en genieten van wat ik zie, en natuurlijk: fotograferen. Dat laatste is toch wel helemaal mijn manier van intensief beleven. Af en toe denk ik echt: hoe kan je toch zonder fotograferen, of zonder fotografisch oog, een omgeving ervaren. Maar ja, iedereen is anders en heeft wat dat betreft zijn eigen ingangen om de dingen te beleven, dus het is geen waarde-oordeel.

Enfin, hier een eerste lading, alleen nog maar Schiphol, het uitzicht uit het vliegtuig tot de aankomst bij het Holiday Inn hotel. Daar werd een voorbijgangster gevraagd of ze de groepsfoto wilde maken, dat is de laatste. Alle aanwezig koorleden en aanhang staan er op.

groetjes

rené

Op elke luchthaven zie je de meest vreemde gedrochten:

m2

 

m3

 

m4

 

m5

Het vliegveld van München was een oase van rust vergeleken bij Schiphol:

m6

 

m7

 

m8

Door de opening in de grote letter e van tea:

m9

 

m11

 

m12

 

m13a

 

m14

 

m15

De gebruikelijke uitleg van de noodprocedure bij calamiteiten was deze keer een hilarische cabaret-voorstelling. Dit schatje, ook nog eens Persig geheten, was er zich uitermate van bewust dat hij de voorstelling voor 40 nichten gaf. Rara. En de vrouwelijke purser die de uitleg via de microfoon deed, mimisch gevolgd dus door o.a. deze beauty, was zich daar ook van bewust en kon haar lachen nauwelijks onderdrukken. Toen hij na de performance wegliep wapperde hij zich met zijn handen koelte toe, iedereen lag in een deuk:

m16

 

m17

 

m18

Er wordt weer een enorm gebouw bij gezet, Schiphol groeit maar door:

m19

 

m20

 

m21

 

m22

 

m23

 

m25

Het IJ. Schuin boven het C.S en op eenderde van onderen het nieuwe gebouw aan de Houthaven met het duurste appartement van Nederland: een hele etage, kost miljoenen:

m26

Dit gebouw dus, ben even de naam kwijt:

m27

De Adam-toren, de oude Shelltoren, waar ik een abonnement op heb, nu eens van boven gezien, met Eye er naast:

m28

 

m29

 

m30

 

m31

De aankomst in München, met de briljante reisleider, tevens koorlid, met tulp, die alles heeft geregeld. Hij krijgt echt alles voor elkaar, is joods en had dus ook geregeld dat tijdens ons verblijf Israël het songfestival zou winnen:

m32

 

m33

 

m34

Dit meisje nam dus de foto hierna:

m37

 

m36

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

ZANDVOORT: ALGENKUNST

 

z1Heerlijke stranddag vandaag!! Maar niet in het water geweest: het zag er vreselijk smerig uit. Een kennis, Erik, had aan een visser gevraagd wat het was, en die zei dat het algen waren. Die exploderen a.h.w. bij plotseling warm weer.

En warm was het, echt een heerlijke zomerse stranddag.

Ik ben hierna even weg, dus even geen blogjes.

groet

rené

z3

 

z4

 

z5

 

z8

 

z9

 

z10

 

z11

 

z12

 

z13

 

z14

 

z16

 

z17

 

z18

 

z19

 

z20

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Één reactie

TOERIST IN EIGEN STAD

 

stf1jpgGisteren via het JAVA-eiland naar mijn tuin gegaan. Heb er bijna twee uur over gedaan want ik voelde me toerist in eigen stad: wat ziet alles er mooi uit als de zon schijnt.

groet

René

stf2

 

stf3

 

stf4

 

stf5

 

stf6

 

stf7

 

stf9

 

stf8

 

stf10

 

stf11

 

stf12

 

stf13

 

stf14

 

stf16

 

stf15

 

stf17

 

stf18

 

stf19

 

stf20

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Een reactie plaatsen