VAN SANTPOORT NAAR ZANDVOORT 2

 

sant26Na een behoorlijke wandeling door de bossen en de duinen vanaf station Santpoort-noord bereikten we de zee. We waren er ondertussen al achter gekomen dat we tamelijk noordelijk uit zouden komen, bijna bij IJmuiden.

Even nog overwogen om naar IJmuiden te lopen maar uiteindelijk toch besloten om naar Zandvoort te gaan, en dat viel eigenlijk wel mee. Toen de vleugelboot vanaf Amsterdam nog voer deed ik dat vaak, en hoewel ik wel eens ‘s-avonds aankwam dankzij mijn slakkentempo vond ik het nooit echt ver.

Het was vrij druk op deze misschien wel laatste zomerse dag in de herfst. Moeten die mensen niet werken, dacht ik als verwende pensionado, want er waren echt niet alleen ouderen. Even voor de goede orde: ik gun het iedereen hoor, die mooie dagen. Misschien is het wel een of andere vakantie, want ook dat ontgaat je als je niet meer werkt.

Groetjes

rené

sant27

Een lofwaardig BURGERINITIATIEF: BAKKEN LANGS DE KUST NEERGEZET waar strandgangers troep in kunnen gooien die aangespoeld of achtergelaten is!! Op het FKK-strand in Zandvoort hadden ze trouwens dit seizoen de afvalbakken weggehaald, niet echt een stimulans om je troep op te ruimen, je moet het dan meenemen. Dat doe ik dan natuurlijk altijd wel, maar ik kan me voorstellen dat mensen die iets minder milieu-bewust zijn of die hele kleverige troep als afval hebben het dan begraven of laten liggen, In Amsterdam hebben ze een paar jaar geleden ook het aantal bakken terug gebracht met de voor de hand liggende gevolgen

OP DEZE DAG WAS TROUWENS DE PLASTIC-VANGER VAN BOYAN SLAT OP ZIJN PLAATS IN DE OCEAAN AANGEKOMEN WAAR HIJ HET PLASTIC VAN DE PLASTIC SOEP GAAT VERZAMELEN. BEN BENIEUWD NAAR DE EERSTE SCHEEPSLADING:

sant49

 

sant28

Op sommige plaatsen hebben ze de duinen afgegraven, om een gevarieerder landschap te krijgen denk ik. Kennelijk zijn ze hier niet bang voor de verhoging van de zeespiegel:

sant29

 

sant30

Yoga:

sant31

 

sant32

Schip langs de pier van IJmuiden:

sant33

 

sant34

 

sant35

 

sant36

Wel dood maar helemaal nog intact:

sant37

 

sant38

 

sant39

Ik was nog van plan dat zand weer eens in te kleuren, toch maar niet gedaan. HIER en HIER een tijd geleden wél:

sant41

 

sant42

Vanaf hier Zandvoort:

sant43

Dit leek van zand gemaakt, maar ik wreef er over om te kijken of dat wel klopte en het was keihard van een soort lijm die ze door dat zand mengen:

sant44

Met dit plein zijn ze een jaar of zo bezig geweest. Het is al de zoveelste “oplossing” voor die vlakte waar je waarschijnlijk niks op mag bouwen omdat dan het uitzicht van de flatbewoners belemmerd wordt:

sant45

 

sant46

 

sant47

sant48

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

VAN SANTPOORT NAAR ZANDVOORT 1

 

sant1De wekelijkse foto-safari van Jan en mij liep dit keer van Santpoort naar Zandvoort. Vanaf Santpoort-noord om precies te zijn.

We hadden het niet goed voorbereid maar dat was ook niet nodig dachten we: vanuit het station Santpoort-noord gewoon in westelijke richting lopen dan kom je vanzelf bij de zee, en dan naar het zuiden naar Zandvoort. Dat bleek te kloppen, al hebben we ons wel op de afstand verkeken: het bleek een aardige tippel.

Het is een prachtige wandeling door bos- en duingebied, echt een aanrader. Al met al hebben we 14 kilometer gelopen. Dat lijkt niet overdreven veel maar we waren er tamelijk laat aan begonnen: we namen de trein uit Amsterdam pas om 12.40 u.  of daaromtrent, rond half zes waren we in Zandvoort.

Dit is het eerste deel van de foto’s, die tot het strand. De rest volgt morgen.

groet

rené

sant1b

 

sant1c

 

sant2

 

sant3

 

sant4

 

sant7

 

sant6

 

sant8

 

sant9

 

sant10

 

sant11

 

sant12

 

sant13

 

sant14

 

sant15

 

sant16

 

sant17

 

sant18

 

sant19

 

sant20

 

sant21

 

sant22

 

sant23

 

sant19b

 

sant24

 

sant25

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

BREDA VAN BOVEN

 

gk1Ik heb het al eens vaker hier gezegd, maar er is geen stad die Jan en ik  op onze diverse foto-safari’s bezoeken waar we geen kerktoren beklimmen. Zo ook in Breda waar we in eerste instantie voor de grote foto-tentoonstelling aldaar waren gekomen.

Op woensdag 3 oktober hadden we al een deel van die tentoonstelling, een gedeelte dat buiten stond opgesteld, gezien toen we de Grote Kerk bezochten en daar hoorden dat de toren maar twee keer in de week beklommen kon worden. En niet op woensdag maar op donderdag en zaterdag om 13.00 u. En dat betekende dus dat we een ruime week later wederom naar Breda treinden, wederom met de snelle intercity direct. Eigenlijk kwam het wel goed uit dat we een tweede keer gingen want we vonden de eerste keer dat we er te kort waren om een dagkaart van € 19,- te kopen voor de binnen-tentoonstellingen, en een week later konden we daarvoor meer tijd nemen.

Dus op 11 oktober lukte het wel. Een voordeel was ook dat we gehoord hadden dat je met een bon in het NS-blad SPOOR voor de helft van de prijs de binnen-tentoonstellingen kon zien, dus al met al….

Dit is een fotoverslagje van de toren, het was weer smullen.

De tentoonstellingen zelf waren zeker ook de moeite waard: daar komt nog een verslagje van.

groet

rené

gk2

 

gk3

 

gk4b

 

gk5

Het was een warme dag, de terrassen zaten vol:

gk6

 

gk7

 

gk8

 

gk9

 

gk10

 

gk11

 

gk12b

 

gk12c

 

gk13

 

gk13b

 

gk14

 

gk15

 

gk16

 

gk17

Het Chassé-theater:

gk18

De schoorsteen is van de voormalige Drie Hoefijzers Brouwerij waarover ik al een blogje maakte:

gk19

Ook van boven is het station, althans in mijn ogen, een foeilelijk ding:

gk19b

 

gk20

 

gk21

 

gk22

De P (waar die voor staat weet ik niet meer) is er indertijd door de Duitsers op gezet om aan te geven dat hij weg moest en omgesmolten tot wapentuig in WO II.  Dat dat niet gebeurd is komt omdat ze hen konden wijs maken dat de toren dan uit zijn evenwicht zou raken en scheef gaan staan:

gk23

 

gk24

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

DE USUAL SUSPECTS

 

u1Gisteren langs de Amstel naar Ouderkerk gefietst. Ik had de telelens meegenomen want ik wilde vogeltjes fotograferen. Daar heb ik soms erge behoefte aan. En hoewel er geen bijzonder bijzondere vogels te zien waren vond ik ze toch bijzonder genoeg om er een blogje van te maken.

Ik begon met de ooievaars.

Ze blijven mooi hè, zei ik tegen een paar mensen die ze ook fotografeerden.

Ja en het zijn er zo veel, die uit het Amstelpark komen hier ook.

O, zei ik, dan hebben ze misschien hun kinderen meegenomen.

Nou zei iemand, dat hebben ze dan wel knap gedaan.

Jaha, zei ik, maar daar zijn ze dan ook voor opgeleid.

Toen ik weg reed dacht ik: was ik altijd maar zo ad rem. Meestal weet ik pas achteraf wat ik had moet zeggen, en ben dus vaak veel te laat met mijn reactie, ALS er dan nog een reactie mogelijk is.

groet

rené

Grazende smient, mannetje:

u2

Slobberende slobeenden:

u3

Mannetjes-slobeend, ff pauze:

u4

Vrouwtjes-slobeend, ff pauze:

u5

Mijn favoriete vogel, de aalscholver:

u6

Ik denk een mannetjes-wintertaling:

u21

Nijlgans:

u8

Ik denk een jonge waterhoen:

u9

Zilverreiger:

u10

Kraai met noot:

u11

Ik moest een hele tijd wachten voordat die kraaien op het zwarte plastic van het ingepakte gras wilden gaan zitten:

u12

 

u13

En nou wegwezen, WIJ zijn hier de baas:

u15

Hij werd verjaagd maar uiteindelijk kwam hij toch weer in de buurt zitten:

u16

Die fazanten kunnen zo in Artis:

u17

Op de een of andere manier hebben ze een bepaalde uitdrukking, al kan dat de uitdrukking zijn van een heel ander gevoel dan wij denken, wij “vertalen” het naar ons gevoels-idioom:

u18

Hij handhaafde met overgave:

u19

 

u20

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

POLDEREN

 

sw1Gisteren weer de polder in geweest rond Ransdorp. Onder de Schellingwouderbrug ben ik begonnen met het fotograferen van de graffiti. Alles was nieuw sinds de vorige keer dat ik daar was, alleen de afbeelding van Nouri hadden ze laten staan.

Nog even het natuurgebiedje naast de brug in geweest en een vogeltje gefotografeerd, ik denk een vink, en wat herfst-impressies.

En vlakbij Ransdorp heb je een “rietgebiedje” dat Zwarte Gouw heet: daar ben ik ook nog in geweest en heb daar vlinders gezien en gefotografeerd.

Groet

rené

De afbeelding van Nouri die ze hebben laten staan:

sw2

 

sw3

 

sw4

 

sw5

 

sw6

 

sw7

 

sw9

 

sw10

 

sw11

 

sw12

 

sw13

 

sw14

 

sw15

 

sw16

 

sw17

 

sw18

 

sw19b

 

sw20

 

sw21

 

sw23

 

sw24

 

sw25

 

sw26

 

sw27

 

sw28

 

sw29

 

sw31

 

sw32

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Een reactie plaatsen

FOTOTENTOONSTELLING BREDA, DE DRIE HOEFIJZERS, MIJN FAMILIE

 

jo1bTo Infinity and Beyond heet de enorme foto-tentoonstelling waarvan op vele locaties in Breda projecten te zien zijn. Daar moesten Jan en ik als echte foto-fanaten natuurlijk naar toe.

Nou is mijn moeder in Breda geboren en getogen, in de Josephstraat nummer 16 aldaar, en in hetzelfde huis is mijn opa tot zijn dood blijven wonen. Daar heb ik jeugdherinneringen liggen, vooral aan de idiote oud en nieuw-vieringen met mijn flamboyante oom Jan die in hetzelfde huis woonde met zijn vrouw en kinderen. Ik ben er sinds mijn jeugd één keertje nog eens gaan kijken, en dat is ook al een jaar of 30 geleden of zo. Dus ik had wel zin het bezoek aan de fototentoonstelling te combineren met een bezoekje aan de Josephstraat. Dat hebben we inderdaad gedaan en ik vond dat wel een héle aparte ervaring.

Mijn opa werkte als kassier bij brouwerij De Drie Hoefijzers, honderd meter vanaf zijn huis dat ook van dat bedrijf was. En mijn moeder heeft er ook een aantal jaren gewerkt herinner ik me nu. Maar niet zo lang als haar vader: ik vond net een foto van zijn 40-jarig jubileum daar in 1947 !! Op de foto wordt hij waarschijnlijk door de directeur gefeliciteerd, dat was de eigenaar Smits van Waesberghe, daar is ook een straat naar genoemd zag ik toen ik er was. Ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de Drie Hoefijzers in 1937, daar was hijzelf er toen dus 30 jaar van bij werkzaam, heeft mijn opa een Delftsblauw bord gekregen dat ik nog heb. Het grappige is dat ik ooit een kleinzoon van de Smits van Waesberghens ben tegengekomen toen ik op de toneelschool in Maastricht zat, hij is nog acteur geworden onder zijn moeders naam.

De Drie Hoefijzers bestaat niet meer maar wel het prachtige kantoorgebouw, en een deel van de fabriek is een café geworden waar nog twee ketels hangen ter versiering. Daar hebben we heerlijke cheesecake gegeten.

Ik was trouwens erg verbaasd hoeveel sporen we nog van de Drie Hoefijzers in de stad tegenkwamen: zie de foto’s. Wel was ik toch enigszins geschokt door het feit dat de Josephkerk, waar mijn ouders zijn getrouwd, er niet meer bleek te staan. Vaag herinner ik me nu dat ik dat al wist en misschien zelfs ooit gezien heb.

Over de tentoonstelling waar we voor kwamen volgt nog een blogje, maar dit is meer een blogje vanuit mijn familieoptiek m.b.t. de brouwerij. De eerste foto is van Josephstraat 16.

groetjes

rené

PS: wat ik ook leuk vind om te vermelden: om de hoek bij mijn moeder, in de Ceresstraat waar ook de fabriek aan lag, woonde de familie de Vries: met een meisje daarvan, Joop, sloot ze op 3-jarige leeftijd vriendschap die haar hele leven duurde. De laatste 40 jaar woonden ze weer bij elkaar om de hoek in Son!!! Een vriendschap van 85 jaar!! Ik kende haar dus ook goed, als tante Joop.

 

jo2

 

jo3

 

jo4

 

jo5

Dit is het bord dat mijn opa kreeg met hetzelfde gebouw als hierboven:

jo6

 

jo7

Mijn opa op zijn 40-jarig jubileum met waarschijnlijk de directeur Smits van Waesberghe en middenin mijn oma:

jo7b

Mijn trotse opa. Het was wel een aparte (en heel aimabele) man. Zijn eerste vrouw was gestorven, en toen zijn tweede vrouw, mijn oma, ernstig ziek werd heeft hij tot Maria gebeden en haar beloofd dat als ze er voor zou zorgen dat zij beter werd hij voortaan de rest van zijn leven ELKE dag naar de kerk zou gaan om een mis bij te wonen. Ze werd beter en hij heeft zijn belofte gehouden!!!!! En dat, herinner ik me nu het verhaal van mijn moeder, terwijl hij meneer pastoor eens uit zijn huis heeft gezet nadat hij hem de mantel had uitgeveegd omdat hij iets met een jongetje gedaan/geprobeerd had. Die moest echt hals over kop het huis verlaten en vergat daarbij zijn hoed die mijn opa hem vervolgens achterna smeet.

Over de zoon uit zijn eerste huwelijk werd in de familie altijd in geheimtaal gesproken. Pas veel later kwam ik er achter dat als ze het over het WWK hadden die zoon, Frans, bedoeld werd. En dat WWK bleek toen voor woonwagenkamp te staan, daar woonde hij:

jo7c

Het café met de ketels:

jo8

 

jo9b

Het prachtige Art Deco-kantoor van de Drie Hoefijzers waar mijn opa werkte:

jo10

Idem:

jo11

De Beyerd, het café waar ze nog Drie Hoefijzer-bier brouwen, de enige brouwerij van Breda nog, is er precies tegenover zoals je in de spiegeling kunt zien:

jo12

Mijn vader en moeder voor de Josephkerk na hun trouwen en toen ze 60 jaar getrouwd waren er in gemonteerd:

jo13

En hier tijdens de trouwmis in de inmiddels afgebroken Josephkerk. Er waren heel weinig mensen, zelfs de ouders van mijn vader waren er niet: het stormde op 1 maart 1949 en mijn opa en oma kwamen te laat met de trein uit Amsterdam aan daardoor. Ik denk dat ik van mijn moeder weet dat haar moeder toen gezegd heeft:”wat een klein stoetke”:

jo24

Overal in de stad sporen : hier op de Grote Markt: een van de drie hoefijzer-lichten met de banner van de tentoonstelling:

jo14

Overal hoefijzers:

jo15

 

jo16

We zijn gisteren de toren van de Grote Kerk op geweest.

jo17b

We zagen vanaf de toren o.a. de Koepelgevangenis die niet meer als zodanig in gebruik is. Hier zaten ooit de drie van Breda. Mijn opa bezocht er gevangenen en bracht ze eten, vandaar dat ik die gevangenis eens wilde zien. En dat kwam mooi uit want hij was onderdeel van de fototentoonstelling

Naar aanleiding van dit blog vertelde mijn zus dat opa ook brieven van gevangenen uit de gevangenis smokkelde, zij heeft nog een vaas thuis van een dankbaar familielid dat die aan mijn opa gaf:

jo19

Celdeur:

jo21

Hij kwam echt bij gevangenen in de cel als ik me goed herinner, dus misschien is hij hier wel binnen geweest:

jo22

De vloer is van glas, dat zal vroeger wel niet zo geweest zijn, en dat spiegelt fantastisch:

jo23

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , , , | Één reactie

INTERNATIONALE COMING-OUT DAG

 

comingout

Toevallig heb ik afgelopen maandag het gedicht dat ik ooit maakte over mijn coming out voorgedragen bij mijn gay-koor Manoeuvre. Ik vond het zo toevallig dat ik hem hier nog een keertje plaats ter gelegenheid van Coming-out-dag.

De foto boven is vandaag gemaakt in Breda, selfie.

Groet

rené

Deze vlag hing vandaag ook in Breda: aan een justitiegebouw aan de Grote Markt:

comingou3

De man op de fiets is een van de twee vrienden van het gedicht: bij hen ontmoette ik mijn eerste vriendje (nou ja, het bleef bij een keer), in 1968. Foto in 2005 uit mijn raam genomen:

jan

MIJN COMING-OUT

Ik ging bij vrienden op bezoek
wist niet waarom, ik had geen reden
maar ik moest, verzon daarom een list:
het lenen van een boek

zij woonden bij elkaar
met anderen hadden zij een huis gehuurd
en deelden er de keuken, maar iets begreep ik niet
en daarom kwam ik daar

ik herkende zonder te verstaan
ik wist niet wat, maar wel dat ik er
hevig naar verlangde en bang was
dat het mij voorbij zou gaan

die avond werd ik ingewijd
ik had een van beiden aan de deur verwacht
en wist wat ik ging zeggen
maar was op slag mijn zinnen kwijt:

het was een gast die open deed
weerloos bleef ik staan en zag alleen maar
ogen, grote bruine ogen
en een glimlach die mij open spleet

ik wist: nu ben ik doorgedrongen
tot de geheime plaats, de kern
en dacht niet eens verbaasd:
jij bent ook een jongen.

Viktor Loman

Het gedicht heette eerst: MIJN EERSTE KEER. Maar het is meer de bewustwording van mijn homosexualiteit dus meer COMING-OUT, zoals Jan terecht opmerkte. Overigens werd het wel mijn eerste keer, want ik heb bewuste jongen mee naar mijn kamer genomen en werd de volgende dag van die kamer af gezet door mijn hospita, drie dagen later woonde ik ergens anders. Ben verhuisd op de brommer, drie keer rijden met een aantal volle vuilniszakken.

Geplaatst in photography | Getagged | Een reactie plaatsen

STOELEN

 

sc1Rekening houden met elkaar, dat doen de meeste mensen wel. Op voorwaarde dat de mensen waar rekening mee gehouden wordt bekenden of vrienden zijn. Met mensen die je niet kent wordt het een ander verhaal.

Als er grote rampen zijn wil men de portemonnee graag trekken. Dan komt er een soort mondiaal bewustzijn naar boven: hier moet geholpen worden want de mensen uit dat land hebben geen geld en kunnen het niet alleen. De ramp wordt dan in al zijn naaktheid op TV of internet geëtaleerd en je kunt er bijna niet omheen. Het geeft ook een goed gevoel om “goed te doen”.

Maar dicht bij huis is het rekening houden met anonieme mensen, mensen die je niet kent, hier vaak totaal zoek. Dat zie je in kleine dingen. Zoals b.v. het midden op de stoep zetten van stoelen omdat je in de zon wil zitten en die vervolgens gewoon laten staan als je met je vrijgezellenparty naar het terras aan de overkant gaat dat wel in zon ligt.

Misschien niet een voorbeeld waar je van achterover slaat. Maar soms doe ik dat wel als ik uit mijn raam kijk. Ik sta soms letterlijk met mijn mond open van wat ik zie. Fietsen die zo neergezet zijn dat er niemand langs kan b.v.: laatst hadden ze twee fietsen aan een leuninkje bij de ingang van het Waterlooplein vastgemaakt: dat wordt heel vaak door ouderen of mensen die slecht ter been zijn gebruikt, en dat ging dus niet meer. Die fietsen zaten daar drie dagen aan vast.

Meestal zijn het niet van die fotogenieke dingen dus fotografeer ik ze niet omdat ik toch in eerste instantie schoonheid wil laten zien. Het mooie van het gewone. Maar een enkele keer combineert het wel lekker, en dat is het geval met deze stoelen, al is het meer mooi dan instructief. Maar ja, je kunt naar aanleiding van een misschien minder sterke visuele uiting van iets er wel over schrijven, dus hep het toch zijn “nut”.

Ergo: er is steeds minder oog voor de relatie tussen wat je doet en de gevolgen daarvan voor de anonieme medemens omdat men alleen met zichzelf en de eigen vrienden/kennissen bezig is.

Groet

René

sc2

 

sc4b

 

sc4c

 

sc5

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

BLOEMEN OP MIJN BALKON IN DE NIEUWMARKT-BUURT

 

bal1

Een half jaar geleden heb ik 5 wortels gekocht op de bloemensingel, 1 euro per stuk. Aan elke wortel zat een klein puntje, begin van de plant die hij uiteindelijk zou moeten worden. Vier heb ik in mijn tuin gezet en die heb ik niet meer teruggezien. Ik heb ze geplant in een nogal wild gebiedje, dus het zou kunnen dat ze wel zijn opgekomen maar ze hebben zeker geen bloemen gemaakt want dan zou ik ze gezien moeten hebben. Maar vermoedelijk zijn ze in een pril stadium door de slakken opgegeten, die houden van jong spul.

Eén wortel heb ik in een pot op mijn balkon thuis gezet. Die heb ik gekoesterd, b.v. van mijn galerij naar mijn balkonnetje verhuisd omdat hij duidelijk niet tegen de hitte kon in de periode dat het hier zo heet was en het op de galerij na een uur of twee snoeiheet werd. Nou, dat is dus deze bloem geworden, het is werkelijk een plaatje. Vanochtend ben ik hem gaan fotograferen en ik kon er bijna niet mee ophouden, zo mooi.

Tijdens het fotograferen kwamen er ook nog eens kleine bijtjes op af, echt natuur op je balkon, een wonder.

Het klinkt misschien raar maar ik heb bijna het gevoel of ik die bloem zelf gemaakt heb.

Groetjes

rené

bal2

 

bal3

 

bal4

 

bal5

 

bal6

 

bal7

Ondertussen ook de weinige bloempjes die er verder staan gefotografeerd:

bal8

 

bal9

 

bal10

 

bal11

En omdat hij zo mooi is nog twee ter afsluiting:

bal12

 

bal13

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Een reactie plaatsen

DE ONUITPUTTELIJKE BRON

 

tuin1Een stukkie van 10 x 20 meter, haast midden in de stad, ik kan er met mijn verstand soms niet bij. Een uiting van de onuitputtelijke bron. Als op zo’n klein lapje grond al zo’n diversiteit te vinden is dan besef je hoe majestueus die oerbron is. Ik word altijd stil van binnen, van verwondering om wat ik daar zie en besef.

De foto’s zijn allemaal in mijn tuin gemaakt nadat ik terug was uit Portugal.

Ik ben er geloof ik nog nooit zo vaak geweest als afgelopen jaar. En ik heb, op de beginjaren na, volgens mij ook nog nooit zoveel in mijn tuin gedaan als dit jaar. Er zijn ook nog nooit zoveel planten spontaan aan komen waaien, zal wel door het goede weer komen.

Niet dat alles nou goed gaat: ik ben b.v. twee belangrijke heesters kwijt geraakt. En de merels zijn ziek en gaan dood ( ik denk dat het schedeltje van foto 1 van een merel was), en ik heb al drie dode muizen gevonden, doodgebeten door een kat. Maar ja, de dood hoort bij het leven zoals het bekende cliché luidt.

Er staan nog steeds veel rozen in mijn tuin, het was een ongelooflijk goed rozenjaar. Gelukkig heb ik geen buxussen, op een kleintje na. Want de buxusmot is vanuit Azië en Duitsland nu in Nederland aangekomen en dat is op de tuin te merken: de buxussen gaan er aan, hele heggen zijn al bruin. Ik weet niet of ze herstellen, maar denk het niet.

groet

rené

tuin2

 

tuin3

 

tuin4

 

tuin5

 

tuin7

 

tuin8

 

tuin9

 

tuin10

 

tuin11

 

tuin12

 

tuin13

 

tuin14

 

tuin15

 

tuin16

 

tuin17

 

tuin18

 

tuin19

 

tuin20

 

tuin21

Zo’n kruisspin zit toch tamelijk ingewikkeld in elkaar!!:

tuin25

Met die bovenste twee kleine borsteltjes veegde hij zijn ogen af, dat had ik nog nooit gezien. Overigens vond ik zijn web heel verwaarloosd: volgens mij komt dat doordat er weinig insecten zijn, er hing ook maar 1 gevangen en omwikkeld vliegje in zijn net. Ik denk dat het met de spinnen dit jaar ook niet goed gaat:

tuin26

 

tuin22

 

tuin27

 

tuin22b

 

tuin22c

Omgedraaid:

tuin28

 

tuin29b

 

tuin29c

 

tuin22e

 

tuin30

 

tuin31

 

tuin32

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | 3 Reacties