Het Vliegenbos en moeder Aarde
Ik voel dat ik veel rust nodig heb, niet alleen omdat het einde van de winter nadert en je dan veel teveel binnen hebt gezeten wat niet bevorderlijk is voor de energie, maar ook omdat ik de transitie-periode waarin we zitten innerlijk moet verwerken. We staan momenteel namelijk onder invloed van enorme kosmische krachten die oude stucturen aan het verbreken zijn, zoals we allemaal kunnen zien, terwijl het nieuwe bewustzijn dat daarvoor in de plaats komt moet indalen in het lichaam, en dat lichaam is nou eenmaal zwaar en traag. Ik voel dat echt zo.
Dus ben ik dinsdag maar eens het Vliegenbos in gelopen want de natuur is altijd heel nuttig voor het tot jezelf komen, maar nu vooral omdat moeder Gaia zich ook in een transitie-periode bevindt naar een hogere dimensie vanwege al die kosmiche input met name van de zon. En wij zijn van de aarde dus dat gaat gelijk op. Dit jaar 2026 is het jaar dat het deel van de mensheid dat daartoe de wil heeft gaat beseffen wie we als mensen werkelijk zijn, iets wat we vergeten zijn en wat met opzet door de machthebbers is onderdrukt: goddelijke wezens/wezens met een goddelijke kern. En we gaan dat als we dat willen allemaal merken, dat is expliciet voorspeld voor dit jaar 2026 door bijvoorbeeld zieneres Baba Vanga: sterke intuitieve vermogens krijgen we bijvoorbeeld, we ervaren steeds meer synchronisities en we gaan de verhalen doorzien die men ons opgespeld heeft om ons klein te houden middels het genereren van angst. Er komt een splitsing in de mensheid: degenen die met de verhoging van de frequentie meegaan en degenen die in het oude blijven steken, en die twee werelden gaan naast elkaar bestaan maar zien elkaar a.h.w. niet meer. Ik geloof dat dat bedoeld wordt met het bijbelse “scheiden van de bokken en de schapen”. Ja ja, we leven in een cruciale tijd voor de mensheid.
Wat die synchronisiteiten betreft: ik had deze tekst net verbeterd en ging op facebook om een link te zetten toen ik precies hierover een tekst onder ogen kreeg, als het lukt zet ik hem helemaal onder dit bog.
Het bos is naast mijn tuin, dus het was niet raar dat ik medetuinders tegen kwam. Toevallig zelfs mijn buurvrouw op de tuin. Nou ja zo toevallig is dat nou ook weer niet omdat ze in de buurt woont en twee hondjes heeft die natuurlijk heel fijn in het bos uitgelaten kunnen worden.
Ik heb wel een half uur met een mij onbekende meneer gesproken die foto’s van vogels aan het maken was met een enorme telelens. Hij liet me zien wat hij daar zoal mee geschoten had en ik kreeg ter plekke spijt dat ik niet mijn goede tele had meegenomen maar alleen mijn telecompactje. Daar kan ik weliswaar vogeltjes heel dichbij mee halen maar de kwaliteit van de foto’s haalt het niet bij die van een echte telelens, dat zag ik wel aan de foto’s van die man. Niettemin heb ik wel wat plaatjes geknipt die ik toch leuk vind om te laten zien.
Groetjes
rene
